ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Βυζαντινή

Μετέωρα

Στις κορυφές των απόκρημνων βράχων, που ήταν το αποτέλεσμα ενός μοναδικού γεωλογικού φαινομένου πριν από εκατομμύρια χρόνια, μοναχοί εγκατέστησαν σκήτες και «αιωρούμενα» μοναστήρια ήδη από τον 11ο αιώνα, ζώντας σε αρμονία με το επιβλητικό φυσικό περιβάλλον και κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Πάραυτα, η μοναστική κοινότητα των Μετεώρων είναι η μεγαλύτερη στον ελλαδικό χώρο μετά το Άγιον Όρος, ενώ από τον 14ο έως τον 17ο αιώνα αναδείχθηκε σημαντικό κέντρο γραμμάτων και τεχνών.

Έτος ένταξης στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO
1988

Μετέωρα: Μονή Αγίας Τριάδας

Μετέωρα. Μονή Ρουσάνου.

Πανοραμική άποψη των Μετεώρων. Διακρίνεται η Μονή Αγ. Νικολάου Αναπαυσά

Πανοραμική άποψη των Μετεώρων. Διακρίνεται η Μονή Αγ. Νικολάου Αναπαυσά

Μετέωρα: Μονή Αγίου Στεφάνου.

Μεγάλο Μετέωρο: το κελάρι

Μεγάλο Μετέωρο: πύργος βριζονίου

Μετέωρα: Μονή Αγίου Νικολάου Αναπαυσά, τοιχογραφία του Αδάμ που ονομάζει τα ζώα

Μετέωρα: Άγιος Νικόλαος Μπάντοβας και σκήτες

Μετέωρα: Μονή Αγίας Τριάδας. Ο γάντζος στο σκοινί μεταφοράς (βριζόνι).

Σήμαντρο στη μονή αγίου Στεφάνου

Μετέωρα: Μονή Μεγάλου Μετεώρου

Μετέωρα: Πανοραμική άποψη της Μονής Βαρλαάμ

Μετέωρα: Η Μονή Βαρλαάμ

Μετέωρα: Το κατάγραφο καθολικό της μονής Βαρλαάμ